Docenienie norm w przepisach prawnych


Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych doceniło fakt istnienia 2 bardzo ważnych norm z zakresu zarządzania IT i bezpieczeństwa informacji

Opisując minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych w paragrafie 15 czytamy:
1. Systemy teleinformatyczne używane przez podmioty realizujące zadania publiczne projektuje się, wdraża oraz eksploatuje z uwzględnieniem ich funkcjonalności, niezawodności, używalności, wydajności, przenoszalności i pielęgnowalności, przy zastosowaniu norm oraz uznanych w obrocie profesjonalnym standardów i metodyk.   
2. Zarządzanie usługami realizowanymi przez systemy teleinformatyczne ma na celu dostarczanie tych usług na deklarowanym poziomie dostępności i odbywa się w oparciu o udokumentowane procedury.
3. Wymagania określone w ust. 1 i 2 uznaje się za spełnione, jeśli projektowanie, wdrażanie, eksploatowanie, monitorowanie, przeglądanie, utrzymanie i udoskonalanie zarządzania usługą podmiotu realizującego zadanie publiczne odbywają się z uwzględnieniem Polskich Norm: PN-ISO lEC 20000-l i PN-ISO/lEC 20000-2 

Z kolei w paragrafie 20 znajdują się następujące wymagania dotyczące zarządzania bezpieczeństwem informacji:
1. Podmiot realizujący zadania publiczne opracowuje i ustanawia, wdraża i eksploatuje, monitoruje i przegląda oraz utrzymuje i doskonali system zarządzania bezpieczeństwem informacji zapewniający poufność, dostępność i integralność informacji z uwzględnieniem takich atrybutów, jak autentyczność, rozliczalność, niezaprzeczalność i niezawodność.
2. Zarządzanie bezpieczeństwem informacji realizowane jest w szczególności przez zapewnienie przez kierownictwo podmiotu publicznego warunków umożliwiających realizację i egzekwowanie następujących działań:  
1) zapewnienia aktualizacji regulacji wewnętrznych w zakresie dotyczącym zmieniającego się otoczenia; 
2) utrzymywania aktualności inwentaryzacji sprzętu i oprogramowania służącego do przetwarzania informacji obejmującej ich rodzaj i konfigurację;
3) przeprowadzania okresowych analiz ryzyka utraty integralności, dostępności lub poufności informacji oraz podejmowania działań minimalizujących to ryzyko, stosownie do wyników przeprowadzonej analizy; 
4) podejmowania działań zapewniających, że osoby zaangażowane w proces przetwarzania informacji posiadają stosowne uprawnienia i uczestniczą w tym procesie w stopniu adekwatnym do realizowanych przez nie zadań oraz obowiązków mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa informacji; 
5) bezzwłocznej zmiany uprawnień, w przypadku zmiany zadań osób, o których mowa w pkt 4; 
6) zapewnienia szkolenia osób zaangażowanych w proces przetwarzania informacji ze szczególnym uwzględnieniem takich zagadnień, jak: 
a) zagrożenia bezpieczeństwa informacji, 
b) skutki naruszenia zasad bezpieczeństwa informacji, w tym odpowiedzialność prawna, 
c) stosowanie środków zapewniających bezpieczeństwo informacji, w tym urządzenia i oprogramowanie minimalizujące ryzyko błędów ludzkich; 
7) zapewnienia ochrony przetwarzanych informacji przed ich kradzieżą, nieuprawnionym dostępem, uszkodzeniami lub zakłóceniami, przez: 
a) monitorowanie dostępu do informacji, 
b) czynności zmierzające do wykrycia nieautoryzowanych działań związanych z przetwarzaniem informacji, 
c) zapewnienie środków uniemożliwiających nieautoryzowany dostęp na poziomie systemów operacyjnych, usług sieciowych i aplikacji; 
8) ustanowienia podstawowych zasad gwarantujących bezpieczną pracę przy przetwarzaniu mobilnym i pracy na odległość; 
9) zabezpieczenia informacji w sposób uniemożliwiający nieuprawnionemu jej ujawnienie, modyfikacje, usunięcie lub zniszczenie; 
10) zawierania w umowach serwisowych podpisanych ze stronami trzecimi zapisów gwarantujących odpowiedni poziom bezpieczeństwa informacji; 
11) ustalenia zasad postępowania z informacjami, zapewniających minimalizację wystąpienia ryzyka kradzieży informacji i środków przetwarzania informacji, w tym urządzeń mobilnych;
12) zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa w systemach teleinformatycznych, polegającego w szczególności na: 
a) dbałości o aktualizację oprogramowania, 
b) minimalizowaniu ryzyka utraty informacji w wyniku awarii, 
c) ochronie przed błędami, utratą, nieuprawnioną modyfikacją, 
d) stosowaniu mechanizmów kryptograficznych w sposób adekwatny do zagrożeń lub wymogów przepisu prawa, 
e) zapewnieniu bezpieczeństwa plików systemowych, 
f) redukcji ryzyk wynikających z wykorzystania opublikowanych podatności technicznych systemów teleinformatycznych, 
g) niezwłocznym podejmowaniu działań po dostrzeżeniu nieujawnionych podatności systemów teleinformatycznych na możliwość naruszenia bezpieczeństwa, 
h) kontroli zgodności systemów teleinformatycznych z odpowiednimi normami i politykami bezpieczeństwa; 
13) bezzwłocznego zgłaszania incydentów naruszenia bezpieczeństwa informacji w określony i z góry ustalony sposób, umożliwiający szybkie podjęcie działań korygujących; 
14) zapewnienia okresowego audytu wewnętrznego w zakresie bezpieczeństwa informacji, nie rzadziej niż raz na rok. 
3. Wymagania określone w t. 1 i 2 uznaje się za spełnione, jeżeli system zarządzania bezpieczeństwem informacji został opracowany na podstawie Polskiej Normy PN-ISO/IEC 27001, a ustanawianie zabezpieczeń, zarządzanie ryzykiem oraz audytowanie odbywa się na podstawie Polskich Norm związanych z tą normą, w tym: 
1) PN-ISO/IEC 17799—w odniesieniu do ustanawiania zabezpieczeń; 
2) PN-ISO/IEC 27005 — w odniesieniu do zarządzania ryzykiem; 
3) PN-ISO/IEC 24762 — w odniesieniu do odtwarzania techniki informatycznej po katastrofie w ramach zarządzania ciągłością działania. 

Nie można nie zauważyć, że jest to krok w bardzo dobrym kierunku i zamyka (przynajmniej w zakresie przetwarzania rejestrów publicznych) dyskusje czy warto wdrażać systemy zarządzania zgodne z najlepszymi praktykami. Nie dość, że warto ze względu na stałe doskonalenie organizacji, to jeszcze będzie (w przynajmniej powinno to być) zauważone i docenione w trakcie różnego rodzaju audytów i kontroli. Warto bardziej szczegółowo przyjrzeć się rozporządzeniu, gdyż znajdują się tam jeszcze odniesienia do innych powszechnie wykorzystywanych standardów jak np. RFC
.

Next PostNowszy post Previous PostStarszy post Strona główna
Prześlij komentarz